Meteen naar de inhoud

Marijas

ZEIKNI

Straatjournaal nov. 22 Nadert het moment dat de wereld zo ‘smart’ is dat 75% van de bevolking er te dom voor is? Neem mij. Ik had een infraroodpaneel besteld. Het stond al wekenlang te kleumen in een hoekje toen ik besloot het aan te zetten. Met het aan-knopje, zo stelde ik me voor, primitief als ik ben. Ik kon het niet vinden. Er wás geen aan-knopje. Er was wel een… Lees verder »ZEIKNI

Madame Petrova

Gisteren had ik het met iemand over de ettelijke on- en halfgelezen boeken die ons beloeren vanaf wankele stapels her en der in huis. Biografieën weggelegd lang voordat de hoofdpersoon de puberteit bereikte; verzamelde correspondenties, op deel 1 na nog in het cellofaan; hooggeleerde filosofische verhandelingen waarvoor het leven (mijn leven) bij nader inzien toch te kort was of mijn geest te verstrooid. Het voelde als een opluchting het daar… Lees verder »Madame Petrova

Stikstof stinkstof?

Iedereen heeft de mond vol van stikstof. Het zou een amusant psychologisch experiment zijn om mensen (Kamerleden bijvoorbeeld, of boeren) te vragen wat ze zich voorstellen bij ‘stikstof’. Of ze iets voor zich zien (heeft het een kleur als je het in een potje doet?), of ze denken dat er meer zuurstof dan stikstof in de lucht zit (nee, 21% vs 78%), vragen waar pure stikstof naar ruikt en of… Lees verder »Stikstof stinkstof?

Geldpest

Op weg naar het Rijksmuseum Twenthe passeerden we een Enschedese vestiging van ABN Amro, waar in de etalage een moeilijk te duiden poster hing. Een oppas-oma, veronderstel ik, of misschien (bestaan die nog?) een gewone oma, die haar kleinkinderen inwijdt in de geheimen van sparen en beleggen, en voor de gelegenheid haar oude panty met kopergeld heeft leeggekieperd? De hummels kijken of ze niet kunnen wachten om met stip de… Lees verder »Geldpest

Besprenkeld en bemoederd

Om drie uur had ik een ontmoeting afgesproken met een schilderes van IJssellandschappen. Over haar eventuele medewerking aan een op te zetten project. Om alvast in de stemming te komen besloot ik er langs de dijk heen te fietsen, een tochtje van een half uur.     De regengoden, die de hele dag geen spat hadden uitgevoerd, zetten om 14.40 uur de knop om. Sadistisch grijnzend? Of met superieure onverschilligheid… Lees verder »Besprenkeld en bemoederd

Happy stone

Ik kende het verschijnsel ‘happy stone’ al wel, maar als er eentje bovenop je brievenbus pronkt op een dooie zondagochtend, begint het meer te leven. De blije, in levendig groen en paars beschilderde steen paste ruim in mijn handpalm. De donor was anoniem; op de achterkant werd enkel verwezen naar een Facebook pagina #Blessed by a Druid. Kribbig keilde ik de steen met een grote boog richting Den Nul. Donder… Lees verder »Happy stone

Beversport

‘Nat zeik halen’, kent u die uitdrukking? Ik was zelf vergeten dat ik ‘m kende, tot ik vandaag (spontane afspraak) met een vrijwilliger meeging om de lokale bevers te monitoren. Bevers, zoveel wist ik er nog net van, die zich liefst onduidelijk ophouden in waterrijke, moerasachtige gebieden (heel anders dan de woestijnrat). De bewegwijzerde paadjes van Staatsbosbeheer versmaden ze, dus we lieten ons direct na het stallen van de fietsen… Lees verder »Beversport

Kinderwens

Er zijn van die standaardantwoorden waarmee ik gesprekken aborteer die mij ongelegen komen. De vraag (vergezeld van penetrante blik) ‘Marius. heb jij nooit kinderen gewild?’ pareer ik routineus met ‘Nee, een echte kinderwens heb ik nooit gehad… Wél een kleinkinderwens.’ Daar zit een kern van waarheid in. Het is heus niet zo dat kinderen me tegenstaan. (Een eersteklasser zo’n veertig jaar geleden zei eens ‘We kunnen wel zien dat u… Lees verder »Kinderwens

Gitaarvandalisme

Van verre zag ik een opmerkelijk bermstilleven. Was een dorpsgenoot uitgekeken op zijn Picasso of Braque? Langs het fietspad bij het spoor lag een kubistische gitaar, ontleed in afzonderlijke delen. Die hadden ze goed te pakken gehad. Slachtoffer, geen dader, concludeerde ik bij gebrek aan tegenbewijs. Een verstoorde relatie tussen bespeler en instrument. Maar hoe kon het zo misgaan? De eerste beroering van de snaren zal toch teder zijn geweest,… Lees verder »Gitaarvandalisme

Koude rillingen

Straatjournaal okt. ’22 “Ja, de winter van 2022-2023, dat was me wat! Je oma en ik woonden in Alkmaar destijds, en een jaar daarvoor nog zaten we er warmpjes bij. Tot de hele bliksemse boel in elkaar kachelde. Die zomer deed ons land voor het laatst massaal alsof er niets aan de hand was. In september ging in Zandvoort voor een paar kiloton oranje vuurwerk de lucht in om de… Lees verder »Koude rillingen