Marijas

Exit Nuel?

Ik heb het niet uit de krant, maar Nuel Gieles schijnt / lijkt / blijkt niet meer voor het Haarlems Dagblad te schrijven. Hier verzaak ik willens en wetens mijn journalistieke plicht (hoor en wederhoor, fact-checking, de koele duik in 40 jaar HD-archieven, de CAO voor dagbladjournalistiek uitpluizen) en laat het bij deze droeve constatering: Nuel Gieles schijnt / lijkt / blijkt niet meer voor het Haarlems Dagblad te schrijven.… Lees verder »Exit Nuel?

Woesjjj!!!

Heus, na zes weken weet ik waar ik over praat, het bestaat hier ook allemaal: gescheurde nagelriempjes, kalknagels, kalkgebrek, falende krantenjongens en -meisjes, tochtstrip die niet plakt, een schoorsteen die zuigt / niet trekt, chronische Windows-updates, meer tegenwind dan je lief is, leedvermaak en jaloezie, hondenpoep op de stoep, sleur, verlepte groene kool, brekend vaatwerk, gesloten terrassen, metaalmoeheid, kapotte ritssluitingen, volle containers, stilstaande klokken en een dag die het principieel… Lees verder »Woesjjj!!!

Dominee in spijkerbroek

Heeft de wetenschap al een hersengebiedje ontdekt dat gretig clichés en karikaturen opslaat en streng bewaakt? Om niet te zeggen koestert? Of is het hele brein zo’n gebied? NRC was gisteren terug in Heerde, een van de zwaarst door corona getroffen plekken, met 88 doden op 18.000 inwoners. Eind december belichtte de krant de innerlijke tegenstellingen en spanningen in het streng christelijke dorp op de Veluwe (zie hier); zaterdag tekende… Lees verder »Dominee in spijkerbroek

Hollandse Weermakers

Waar waren we ook weer gebleven? Nationaal geklungel en geklier versus Oranjegevoel. En hoe licht oranje diep oranje wordt als (zoals bij Boskalis) het buitenland toekijkt. Als ‘wij’ in verre oorden oceaanreuzen vlottrekken en zandbanken opslurpen. Of woestijn in wetlands veranderen. En dan heb ik het over Ties, Gijs en Maddie van de Weather Makers, wier visionaire plannen in The Guardian werden belicht. Ik moet bekennen, als ik in Trouw… Lees verder »Hollandse Weermakers

Bridge without troubled water

Een nadeel van een ochtendkrant is dat de column die je zin hebt na het ontbijt te schrijven er soms al in staat onder een pseudoniem. Bert Wagendorp, om er maar eens een te noemen. Bert (snakkend naar het ware Oranjegevoel) vergelijkt vandaag de duvelstoejagers van Boskalis met de ruwe zeebonken van Jan de Hartog. De Verlossers van de Ever Given doen dienst als oppeppers van het nationaal bewustzijn. Waarin… Lees verder »Bridge without troubled water

Agrada

Goedemorgen op het Agrada, de agrarische doorstart van het RaDa en vandaag wil ik het met jullie hebben over een van Nederlands bekendere veesoorten: de koe. Nederland telt 3,8 miljoen runderen (menselijke niet meegeteld). De bofkonten onder hen mogen grazen in de malse weide, de indoorkoeien niet. In winkelstraten zie je ze zelden, al schiet mij het geval te binnen van Gereputeerde Gedetineerde Gedeputeerde Ton Hooijmaijers die met een koe… Lees verder »Agrada

Functie elders

Niet zo snugger van Kajsa, nee. Heeft ze niet ergens een omslagmap? En waarom priegelt ze die aantekeningen niet in een kladblokje in onleesbaar privé-steno? In plaats van met de uitgetypte versie te wapperen, op helwit papier, keurig puntsgewijs? Een ‘persalarm’, dat krijg je ervan. Zo heet het als een nieuwsdienst (in dit geval ANP) aan de bel trekt vanwege grootse ontwikkelingen. Tot zo’n alarm werd besloten toen fotograaf Bart… Lees verder »Functie elders

Bij de konijnen

We maakten ons ommetje langs de IJssel; het liep tegen de avond en op een landtong (een plei?) tussen de rivier en een overlaat (nee, geen onverlaat)… wacht, ik begin opnieuw en tegen de tijd dat ik het zelf heb uitgevogeld zal ik jullie imponeren met mijn waterhuishoudingsidioom.   We maakten een ommetjes langs een rivier en in de verte zagen we twee hazen ravotten. En niet zo’n beetje!!!!!!!! Ze… Lees verder »Bij de konijnen

Moby Dick?

Langzaam wordt onze actieradius groter: van in te richten keukenkastjes, naar Albert Heijn en Boni (keuzestress!) en gisteren fietsten we zowaar ons dorp uit naar Raalte. Eerst langs de grote rechttoe-rechtaan-autoweg, maar bij Boerhaar (zoals het charmant gedoopt is) kozen we voor een geïmproviseerde route, teneinde met eigen ogen dat platteland te zien waar Caroline van de Plas pal voor staat.   Het leek wel of ze ter gelegenheid van… Lees verder »Moby Dick?

Rigged!

Rigged!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Voor het eerst sinds mijn 18e verjaardag kan ik bij deze verkiezingen geen gebruik maken van mijn democratische grondrecht om mijn stem uit te brengen op de kandidaat van mijn voorkeur! En nee, het heeft niets te maken met het beruchte enveloppendrama. Wij wilden ouderwets stemmen, met een stembus en een stembiljet zo groot als een tweepersoons beddenlaken. In onze nieuwe woonplaats, in Kieskring Zwolle, met alle folklore. En… Lees verder »Rigged!