Ga naar de inhoud

Marijas

Zwaarmoedigheidswering

Heeft iedereen die post-Pop-poll al ingevuld? Ik had verzuimd te vermelden dat je ook nog een eigen aanvulling mocht geven (doe mij maar een vrouw / naturist / oudstrijder / Commandeur in de Orde van Oranje Nassau). De suggesties worden verwerkt in een achterkamertje van het OenS (het onderzoeksbureau van de gemeente). Dus, Raarlemmers met speciale noden en wensen, grijp dit buitenkansje om alsnog mee te boetseren aan het nieuwe… Lees verder »Zwaarmoedigheidswering

Exit Pop

Jaap Pop houdt ermee op en voor ons, beste Raarlemmers (maatschappelijk geëngageerd als wij zijn tot de laatste m/v), betekent dat werk aan de winkel. Wij moeten, zoals Arnout Heemskerk het in Het Haarlems Dagblad formuleert, ‘actief meedenken’ over het profiel van de nieuw te benoemen burgemeester. Laten we dat eerst allemaal even goed tot ons doordringen? Onmiddellijk kappen met dat slappe passieve gedenk!!! En dan zonder talmen op naar… Lees verder »Exit Pop

Stundenhotel

Tijdens onze wandelvakantie strompelden wij een keurig onderhouden dorpje bij Genk binnen, op zoek naar accommodatie. Het ene hotel was vol en bood ons weinig hoop (“Pukkelpop, ziet u!”). Het andere, een kilometer verderop, kon ons evenmin herbergen. De eigenaresse suggereerde een bezoekje aan de buurman, die eigenlijk alleen kamers verhuurde voor een paar uur, maar bij onderbezetting wilde hij zijn principes nog wel eens laten varen… En het waren… Lees verder »Stundenhotel

Art Brut

Desgewenst had ik gisteren het staartje van Haarlem Jazz nog mee kunnen pikken, maar ik zat al aan mijn decibellentax voor deze zomer. Moet je maar niet zonder oorbeschermers door een Belgisch stiltegebied lopen. Wij waren donderdag op onze tocht langs de rood-witte markeringen van de GR5 gevorderd tot Hasselt en kozen voor een variante die de stad meed ten faveure van het volgens de wandelgids idyllische natuurreservaat Platweyers. Evenwel,… Lees verder »Art Brut

Roodbroeken

De afgelopen twee weken las ik enkel de Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg en ik bleef derhalve verstoken van iedere berichtgeving over binnenbrandjes door druipkaarsen, failliete waterbeddencentra en gedeeltelijk ondergelopen kruipruimtes hier in het Haarlemse. Daarover later meer, nadat ik me grondig heb ingelezen in de materie. Na thuiskomst heb ik altijd even nodig om te wennen aan de plotselinge media-fallout: de maillawine, de krantenberg en alle… Lees verder »Roodbroeken

Tijdelijk uitgesnoten

Dit weekend ga ik op vakantie en om nou een laptop in de rugzak te proppen uitsluitend om jullie te bedienen met Haarlems kruimelnieuws en wegwerpmeninkjes gaat me wat ver. Toch voelt het een beetje zoals vroeger, toen ik wijlen mijn katten aan de per definitie ontoereikende zorgen van een oppas moest toevertrouwen, en hun geweemauw een dag na vertrek soms aan de andere kant van de Noordzee nog meende… Lees verder »Tijdelijk uitgesnoten

Bansi en Mycen

De ene helft van de bewoners is de andere ontvlucht en het Raarlems Dagklad ervaart die bevolkingsafname als een zegen. Uw hoofdredacteur/ stercolumnist/ kruimeljournalist kuiert onbekommerd door de lommerrijke lanen en dreven van zijn stad – mijmerend, dagdromend, bespiegelend. Die Griekse filosofie van gisteren zit nog een beetje in het hoofd en daarmee verbonden het besef van de vergankelijkheid der dingen. Neem deze opsomming van de volkeren in het rijk… Lees verder »Bansi en Mycen

Komkommer en kwel

De hypere nieuwsjagers van Grote Broer Het Haarlems Dagblad hebben het lastig in de komkommertijd. Desondanks een primeur vandaag: twee stadgenoten hopen ooit grootverdieners te worden met mini-verpakkingen haargel. ‘Cajole’ heet het merk. Binnenkort in de automaat. Nog een meevaller, er is een wijkraad ‘verbijsterd’. We hebben het over de Wijkraad Binnenstad, die niet is geraadpleegd alvorens aan het Spaarne drie vuilniscontainers werden geplaatst. Verbijsterd?! Verbijsterd?! Bij zo’n woordkeus denk… Lees verder »Komkommer en kwel

Stemmen met de voeten

Berg- en heuvelpaadjes zijn een soort grootste gemene deler van wat wandelaars kunnen / willen – een ideale vorm van democratische consensus. Je kunt eigenwijs zijn en afwijken, maar dan weet je vrijwel zeker dat je omloopt of in het ravijn dondert. In het platte vlak zijn de risico’s kleiner, maar wie het gevoel van de meerderheid negeert, doet dat op eigen risico. Neem nou het pas opgeknapte Kenaupark. Achter… Lees verder »Stemmen met de voeten

Onervaren overvaren

‘ONERVAREN MEISJE GEVONDEN’ zag ik staan in de rechterbovenhoek van de NRC van vandaag. Whuuhh? Is al het zo erg gesteld met de seksuele moraal, dat zoiets in de krant moet? Nog eens kijken. Dat moet een ‘verlezing’ zijn, zoals Kees van Kooten zo’n uitglijer van de ogen noemt. Het ging natuurlijk om het OVERVAREN MEISJE in recreatieplas De Gouden Ham, en ook hier was weer sprake van een ‘Cees… Lees verder »Onervaren overvaren