Columnini

Spoedwetten

Straatjournaal juli ‘19 Een maatschappelijk probleem oplossen, hoe gaat dat in dit land? Ik noem maar wat, er ontsnappen binnen twee weken drie gevaarlijke gevangenen. Het grote publiek is verontrust (zoals dat heet), Geen Stijl en de Telegraaf hetzen en hitsen naar hartelust en er worden kritische Kamervragen gesteld. Kritische vragen naar de bekende weg weliswaar, want de verantwoordelijke minister vindt eveneens dat zware jongens in de nor horen. Hij… Lees verder »Spoedwetten

Hollandse Kermis

Column Straatjournaal juni ‘19 Bestaat Lutjebroek? En zo ja, in welke provincie ligt het? Leidt er minstens één verharde weg naar toe? Mijn vermoeden is dat 93% van de Nederlanders met of zonder aardrijkskunde in hun pakket niet alle drie die vragen goed zou beantwoorden. Ik was een van hen, tot in de familie de mare ging dat mijn nichtje zich er had gevestigd met haar man. Dus ja, Lutjebroek… Lees verder »Hollandse Kermis

#Baudexit

Column Straatjournaal mei ‘19 ‘Geef Beverwijk maar terug aan de natuur’ luidt het refrein van een vrolijk liedje van Johan Hoogeboom en ik moest eraan denken toen ik de uitslag van de Statenverkiezingen onder ogen kreeg. Zelfs mijn eigen duffe Haarlem is niet meer zo populisme-proof als weleer, maar vergeleken met de rest van onze naar rechts rukkende provincie was het heilig. Bar en boos was het boven het IJ.… Lees verder »#Baudexit

Zonder ruggengraat

Voor Straatjournaal april ‘19 U en ik en de inktvis hebben een gemeenschappelijke voorouder, zij het dat het een onooglijk wurmpje betreft, pakweg een half miljard jaar geleden. Ergens daarna gingen gewervelden (ik en hopelijk u) en ongewervelden hun eigen evolutionaire weg. De eerste inktvissen (Cephalopoda) zwommen 290 miljoen jaar geleden al rond (of anders 169 miljoen – de weinige fossielen geven geen uitsluitsel) en ontwikkelden hun eigen anatomie en… Lees verder »Zonder ruggengraat

Boerenhesjes

Straatjournaal jan. 2019 Kom daar bij de gele hesjes eens om! De Noord-Hollandse boerenhesjes hadden hun eigen frituurwagen meegebracht naar hun protestdemonstratie bij het Provinciehuis in Haarlem. Tussen de lange rij met boze spandoeken opgetuigde landbouwtrekkers stond de mobiele snackbar van café De Drie Zwanen uit Den Ilp. Symboliseerde die het wantrouwen tegen de stadse wereld? Voor ons boeren geen slappe industriële patat, vervaardigd uit geïmporteerde, inferieure aardappelrassen, in gedegenereerd… Lees verder »Boerenhesjes

Kogelregen

Straatjournaal november 800 kogels per minuut…? Wat moet je je daarbij voorstellen? Ik drukte de stopwatch in en hield mijn middelvinger een minuut lang op de X van het toetsenbord. Het lege Word-document werd razendsnel volgeborduurd met kruisjes, als een oorlogskerkhof. Na een minuut had ik een vol A4-tje, twee x-jes voor elke door het machinepistool afgeschoten kogel. Iemand bij Hechler&Koch moet ooit bedacht hebben dat 790 of 799 kogels… Lees verder »Kogelregen

Hangherten

Column Straatjournaal ‘okt. ‘18 Do not dump your shit on me is een Engelse uitdrukking die zoiets betekent als ‘je moet jouw ellende niet op mij afreageren’. Ik moest eraan denken toen ik las over de laatste activiteiten van Zandvoorter Willem van der Sloot, alias de ‘hertenfluisteraar’. Die geliefde herten van hem komen uit de Amsterdamse Waterleidingduinen en het zijn er (daar zijn dierenvriend en -vijand het over eens) veel… Lees verder »Hangherten

Ervaringstoets

Straatjournaal sept. ‘18 (het eerste stuk komt RaDa-lezers bekend voor) Ooit zwoer ik dat Nationale Nederlanden nooit meer een dooie cent aan me zou verdienen, maar helaas… Ik bleek uit 1995 nog twee bescheiden lijfrenteverzekeringen te hebben, een bij Nat. Ned. en een bij OHRA, die beide zouden lopen tot mijn pensioen, oorspronkelijk gepland op mijn 65ste verjaardag. Een durfkapitalist of grootverdiener ben ik nooit geweest, de aanvullende maandelijkse uitkering… Lees verder »Ervaringstoets

Bankzitter

Straatjournaal augustus ‘18 Passie, liefde, inspiratie, creativiteit, bevlogenheid – al die zaken waar ze in reclames zo hoog van opgeven kunnen me momenteel gestolen worden. Of zijn me al ontstolen. Ik schrijf dit in de barre laatste dagen voor de zomervakantie. Werktuiglijk verricht ik de noodzakelijke klussen en na thuiskomst beperk ik mijn actieradius tot drie meter van het middelpunt van mijn leven, de tv. Dit is de fase van… Lees verder »Bankzitter

Datadozen

Straatjournaal juli ‘18 Voor een datahotel moet je niet bij Booking.com zijn. Ik weet helaas niet bij wie wel. Het is een van die dingen waar je nooit bij stilstaat. Mijn eigen data gaan via een gordiaanse wirwar van snoertjes en draden naar router en modem en bij de voordeur naar buiten, vanwaar ze samen verder reizen met de bits en bytes van de buren: UPC345679 (beveiligd), NetwerkvanNol, 2-girls-one-router, Van-god-los,… Lees verder »Datadozen