Humeur

Glak

Vreest niet, het Raarlems Dagklad wordt geen meteo-log, maar ik moet het echt even kwijt: als dit niet die schitterende herfst is die Jan Siebelink ons ooit beloofde, weet ik het niet meer. In John Banvilles ‘The Sea’, dat net de Man Booker Prize 2005 won, kwam ik dit tegen: It was one of those plangent autumn evenings streaked with late sunlight that seemed itself a memory of what sometime… Lees verder »Glak

(On)geluk

Negentig procent van alle Nederlanders beschouwt zich als tamelijk gelukkig – gelukkig zoekt het CBS dat soort zaken voor ons uit – en na vanmiddag lijkt dat hoge percentage mij zeer aannemelijk. Rond 15.40 uur stopte mijn trein ergens voorbij Halfweg. Een ongeluk bij Spaarnwoude, sijpelde het na verloop van tijd door. Geen verkeer naar Haarlem meer; de trein reed na een stief kwartiertje terug naar de overweg bij Halfweg,… Lees verder »(On)geluk

Kort Lontje

Beminnelijk, makkelijk in de omgang, mijzelf en anderen niet tot last, verdraagzaam, bescheiden, een vriendelijk woord voor iedereen – hoeveel Nederlanders zijn zoals ik? Alleen, de laatste week ben ik al twee keer uit mijn rol gevallen. Eerst door die vervloekte jassentrekker van het GVB en gisteren ging ik weer over de rooie. En wederom waren mijn antagonisten van die hesjesdragers van het OV. Het begon op station RAI. 18.45… Lees verder »Kort Lontje

Schuimvechters

Haarlemse practical jokers die tijdelijk zonder inspiratie zitten, voegen Dreft, Lux of Omo Tablets toe aan het water in het bassin bij de Zonnevechter, dat dan wordt opgeklopt door die drie miezerige fonteintjes en stevig gaat schuimen. Toen wij gisteren op de laatste, zoele augustusavond de Grote Markt overstaken was het weer zo ver. “Humor”, zei ik misprijzend, want ik had het al honderd keer eerder gezien. “Aaaahhhh!!!!”, zei de… Lees verder »Schuimvechters

Kikker en kikkers

Leven – zeg ik – je bent mooi, Je had niet rijker kunnen zijn, niet mieriger of meer bemereld, niet kikkeriger of pittiger. (Szymborska) Een ontspannen wandeling door Middenduin, dat was de bedoeling. Na de hoofdingang linksom, dus eerst de heuvel op. Het was droog. Af en toe vielen er nog druppels van de takken, maar dat waren nakomertjes. Ik zag iets bewegen op het bospad. Rap. Zo groot als… Lees verder »Kikker en kikkers

Singelen

Zondagochtend zouden we met z’n vieren ergens in een park gaan picknicken. Nog enigszins slaperig wandelden we het Franklin Hoevens-tunneltje door en meteen begonnen de verrassinkjes. Een Surinaams uitziend meisje van een jaar of acht nam een aanloop vanaf de schuine wallenkant van de Kinderhuissingel, sprong, zweefde, greep een afhangende treurwilgtak en slingerde een paar meter boven het water. “Ben jij het zusje van Tarzan?” vroeg mijn vriend, toen ze… Lees verder »Singelen

Lau-sy breakfast

Kent u dat? Een vrije ochtend, de koffie dampt, ik heb vers pekelvlees gehaald en Felix Mendelssohn lijkt zijn pianotrio’s speciaal met mijn muzikale smaak in gedachte geschreven te hebben. ‘God’s in His heaven and all’s right with the world’, denk je op zo’n moment. Dan neem ik de Grote Broer op schoot en snel de KOPPEN. En even later is het of er zand tussen het pekelvlees zit; er… Lees verder »Lau-sy breakfast