Meteen naar de inhoud

Literaria

Verschrikkelijke mensen

Ik hoorde Mark Rutte en Sander Dekker stamelen over de rapporten die de reeks fouten blootlegden die Michael P. in staat stelde Anne Faber te vermoorden. Het was stamelen zonder stamelen: een paar geprepareerde zinnen hebben politici altijd wel voorradig, maar beider onmacht was evident. Vooropgesteld, het jarenlang uitkleden en demoraliseren van alle overheidsinstanties heeft zeker niet geholpen om misstanden te voorkomen, dus die kabinetshoofden zitten hoe dan ook dik… Lees verder »Verschrikkelijke mensen

Lijden met Ischa

Silicon-bedrijven die zich bezighouden met Kunstmatige Intelligentie vertrouwen het oplossen van grote maatschappelijke problemen toe aan slimme knulletjes zonder mensenkennis en levenservaring, die zelf geen enkel benul hebben wat het is om te lijden en te falen en die ieder ethisch besef ontberen. Dat heb ik niet van mezelf; het is de opvatting van neuro-wetenschapper en ondernemer Vivienne Ming, die vreest dat Artificial Intelligence in de huidige toepassing maatschappelijke vooroordelen… Lees verder »Lijden met Ischa

Plaquetteplaque?

In Engeland zitten hele wijken onder een blauwe plaquetteplaque (Ken Drabbers, forgotten writer of utterly forgettable prose lived here for six consecutive days in 1868) en in Frankrijk werd iedere kwispedoor met een fluim van Flaubert stante pede bijgezet in een vitrine. En dan wij… Marita Mathijsen hekelt in NRC (22 sept.) de armetierige manier waarop wij in Nederland omspringen met ons literair erfgoed. Schriel steken we af: voormalige schrijvershuizen… Lees verder »Plaquetteplaque?

De porseleinkast

Gisteren wandelde ik binnen bij de presentatie van Nicolien Mizee’s nieuwste, De porseleinkast. Het was, dankzij Brigitte Kaandorp, een vrolijke bedoening in de Kennemerboekhandel. De kennismaking, het eerste deel van de ‘faxen aan Ger’ had ik nog niet gelezen, ondanks alle recensentenballen en jubelsterren die het boek opgeplakt kreeg. Vanochtend las ik de eerste veertig pagina’s van de 455 (mooie uitgave van Van Oorschot), schoot een paar keer luid in… Lees verder »De porseleinkast

Verbogt

Soms wil je je intuïtie al te gretig gelijk geven. Vorige week was Thomas Verbogt te gast op de jaarlijkse schrijversavond van mijn school. Ik liep toevallig achter hem op weg naar de aula en meende aan zijn loopje een heel oeuvre af te kunnen lezen. Op de buitenkant van de voet. Beetje stram in de heupen, geen swagger en schwung. Alsof hij net had leren lopen. Ahum, Verbogt maakte… Lees verder »Verbogt

Bavomoorden?

Hoe groot en gevaarlijk moet een stad minimaal zijn om als locatie te dienen voor een detectivereeks? Die vraag rees toen ik vanochtend las in Rebus’s Scotland van Ian Rankin. Over een paar weken ga ik met school naar Edinburgh en bij het inlezen (Google ten best books about…) struikelde ik over boeken van Ian Rankin, wiens personage Inspector Rebus in de Schotse hoofdstad opereert. Ik las Knots and Crosses,… Lees verder »Bavomoorden?

Lakschoenen

Om het weggezakte Duits een beetje op te halen kocht ik voor mijn trip naar Flensburg een boek van de Keulse schrijfster Elke Heidenreich, van wie ik nog nooit had gehoord. Korte stukjes – anekdotisch, autobiografisch (?), spits, wrangkomisch; soms doet ze denken aan Lydia Davis. Columns, verhalen? Ik lees Alles kein Zufall met veel genoegen. Van Heidenreich zijn als ik het vluchtig natrek alleen twee kinderboeken in het Nederlands… Lees verder »Lakschoenen

Mug shots

Noem het ontsnobbing, noem het hersenverweking (of liever nog noem het voor de verandering eens helemaal niks!) maar op mijn leesmenu stonden deze zomer ineens enkele detectives. Voor mij praktisch onontgonnen gebied (zoals ik nog nooit in Afrika, Australië of Azië ben geweest). Zo ontdekte ik Edmund Crispin (The Moving Toyshop, uit 1946, opgedragen aan Philip Larkin), met een professor uit Oxford als hoofdpersoon/speurder. Een genot om te lezen door… Lees verder »Mug shots

Thomas Beijer

Gisteren raasde en tierde het RaDa hier met onkarakteristiek schuim op de bek tegen de drie pagina’s in het NRC over ‘ons’ veranderende leesgedrag. Het zwaartepunt van dat vreugdeloze artikel lag bij verkoopsucces – de Toptiens, de prijzenjacht, de verfoeilijke recensiebolletjes en ***; bij de homogenisering van de smaak, met dank aan de DWDD en uitgeverijen die hun auteurs groomen voor hun doorbraak naar literaire (liefst internationale) faam. LEES LOKAAL… Lees verder »Thomas Beijer

Verlieslatend

Bij het begin van de Boekenweek beleef ik meer literair plezier aan De Haarlemmer (een wekelijkse uitgave van de Buijze Pers) dan aan NRC Handelsblad. Bij laatstgenoemde naast de reguliere boekenbijlage drie pagina’s over bestsellers en worstsellers, verkoopcijfers (dalend bij de Nederlandse literaire roman), het aantal lezers volgens CPNB (dalend) en de invloed van het almachtige boekenpanel van DWDD. Over Big Data (de nieuwe goden, vandaar de hoofdletters) die uitgevers… Lees verder »Verlieslatend