Ga naar de inhoud

Literaria

Lotioner

Vorige week las ik To Rise Again at a Decent Hour van de Amerikaanse schrijver Joshua Ferris (bij de laatste vijf van de Man Booker Prize). De hoofdpersoon is een New Yorkse tandarts, Paul O’Rourke, met meer knopen in zijn ziel dan ik vullingen en kronen in mijn mond heb. Tegen het eind van de roman had ik moeite me in te leven in zijn zoektocht naar een identiteit en… Lees verder »Lotioner

Opruiming

Voor elke lezer breekt dit ongemakkelijke moment om de zoveel tijd aan.   Met alle dilemma’s van dien, bij elk boek weer andere. Ga ik het ooit herlezen? Ga ik het ooit nog lezen? Ga ik het ooit uitlezen? Ga ik het ooit nog begrijpen? Doet het het goed in de kast? En bij de afvallers rijzen vragen als: kan ik er iemand blij mee maken? Waarom heb ik het… Lees verder »Opruiming

The Circle

Een robotje dat proefwerken nakijkt, dat zou me momenteel goed van dienst kunnen zijn. Of een roblogger, die het regionale nieuws doorneemt en er een RaDa-stukje van fabriceert (instellen op ‘lyrisch’ of ‘satirisch’). Nou ja, het is even niet anders. De productie is de laatste weken ondermaats en er blijven onderwerpen op de plank liggen – tot die plank vol is en ik alles wegmieter. Ik maak een uitzondering voor… Lees verder »The Circle

Beste slotzin

Juist ja, natuurlijk bestaat het, een overzicht van beroemde slotzinnen. Hier staan er honderd, uit de Angelsaksische literatuur. Ik zou nooit naar zo’n lijst gezocht hebben als ik gisteren niet een zin was tegengekomen die ik mooier vind naarmate ik er langer op sabbel. Hij stond in een kinderboek. Van Marjolijn Hof. Ik kreeg De regels van drie van haar omdat we bevriend zijn en ik sinds een paar jaar… Lees verder »Beste slotzin

Burns redt

Zaterdag moesten we tweeënhalf uur overbruggen tussen het consult in The Dumfries Royal Infirmary en de trein naar Glasgow. Ergens iets eten, daar waren we wel aan toe. We liepen met onze rugzakken door het centrum. Kebabpizzafishandchipstakeawaykebabpizzafishandchipstakeawaykebabpizzafishandchips. Zelfs een eenvoudig bar meal was teveel gevraagd. We vervloekten het uniforme aanbod – vatten het persoonlijk op. Het bestond niet dat de Schotten als ras overleefden op een dieet van junkfood. Er… Lees verder »Burns redt

Winterverlangen

Wanneer komt de vorst? Wanneer komt de vorst? Het is januari, we hebben recht op vorst en elke weerman die weet uit welke hoek de wind waait, begint zijn bulletin dezer dagen met een verantwoording dan wel exculpatie. Ik wil ook vorst, al zijn het Unox-gevoel en schaatskoorts mij vreemd. Mijn winterverlangen heeft te maken met een ingezonden brief die ik gisteren tegenkwam in The Times Literary Supplement. Ik lees… Lees verder »Winterverlangen

Leren lopen

In de Volkskrant vanochtend een vraaggesprek met Joost Zwagerman over zijn privé-sores in het ‘rampjaar’ 2011, met een forse psychische ‘buts’ door zijn echtscheiding en aansluitend een klinische depressie. Het ergste is nu achter de rug, zegt Zwagerman: 2012 werd het jaar waarin hij opkrabbelde en opnieuw leerde lopen – ook letterlijk. Zijn nieuwe leefregime verbiedt hem al te lang aaneen achter de PC te zitten. En binnenkort loopt hij… Lees verder »Leren lopen

Pignon

Volgens Tsjechov mocht er in een toneeldecor nooit een jachtgeweer aan de muur hangen zonder dat er later daadwerkelijk mee werd geknald. Joubert Pignon heeft daar zo zijn eigen opvattingen over. Het verhaaltje ‘Handhaving’ in zijn deze week verschenen debuutbundel begint als volgt: Op de stoep loopt een man met een rolkoffer. De man trekt de rolkoffer achter zich aan. Hij houdt de rolkoffer stevig vast. Ik loop achter de… Lees verder »Pignon

Oude liefdes

Oude liefdes roesten natuurlijk wèl, en dat geldt ook voor literaire liefdes en discoliefdes. Even speeddaten met Spotify en helaas, zoals ik al vreesde, van Iron Butterfly (een van de eerste LP’s die ik kocht, bedwelmd door het orgeltje en de magische drumsolo in In a Gadda da Vida) moet ik nu niets meer hebben, zelfs niet op mijn harde schijf. Aan zo’n hernieuwde kennismaking val je je tegenwoordig geen… Lees verder »Oude liefdes

Zedigheidspoeder

Mijn jaar is begonnen met een sluipgriepje – ziekjes/ziekig meer dan echt ziek; banklegerig, niet bedlegerig. De vakantie heb ik dan ook doorgebracht in aangename ledigheid/lezigheid. Snacklezen, van alles wat, geen zware kost/dikke pillen. (Zo, en nu ophouden met slashes/ Duitse komma’s/schuine streepjes!) Van de biografie van Jan Timman had ik meer verwacht. Journalist John Kuipers heeft weliswaar een aantal sterke anecdotes bij elkaar geharkt, maar al met al vond… Lees verder »Zedigheidspoeder