Meteen naar de inhoud

Literaria

De stem van de schrijver

Van klassieke schrijvers ken je de stem niet en dan componeer je zelf maar een bijpassende, afgaand op hun stijl. Jonathan Swift klinkt afgemeten in A Modest Proposal, meedogenloos als een decoupeerzaag. Samuel Johnson geef je een stem die alle oppositie platwalst – sonoor, gezaghebbend. Uit de eerste helft van de vorige eeuw valt al heel wat bij elkaar te samplen. Van James Joyce had ik ooit weleens een plaatopname… Lees verder »De stem van de schrijver

Grimmig

Het klimaat is de laatste tijd grimmig op het dak van ons schuurtje, op zijn Balkenends gezegd. Toen ik vanochtend licht geërgerd naar het raam pantoffelde, was het gejank en gegrom al geruime tijd gaande. Crescendo. Ik verwachtte elk moment twee woest klauwende, elkaar filerende katten te zien, in een wolk dwarrelende bontvlokken. Wat ik aantrof was een bizar machtsevenwicht, waarbij niet vast te stellen viel wie underdog was en… Lees verder »Grimmig

Riskante literatuur

‘Wij willen literatuur die in geen andere tijd moet zijn geschreven, dan in de tijd waarin ze is geschreven. Schrijvers zouden niet in hun werkkamer een stilleven van een appel en een peer moeten bedichten terwijl buiten het kanonnenvlees in de loopgraven lilt.’ Hé, een manifest! Een duo-manifest zelfs! Op de site van Trouw staat vandaag het Manifest voor een riskante literatuur van Erik Jan Harmens en Ilja Leonard Pfeijffer,… Lees verder »Riskante literatuur

Langzaam een boekwinkel in

Erna had won the Walking into a Bookshop Slowly Contest. It had taken her three hours and thirty-five minutes. Proudly she received her prize, a set of fat book-volumes. After the ceremony she headed home, slowly reading the first book as she went slowly along. After about a week she settled on her sofa and by then she had finished as many as 333 pages. Eberhard had not joined the… Lees verder »Langzaam een boekwinkel in

Tegennatuur

Het was dat ik wist dat Michel van Eeten de naam is achter het bekroonde weblog Bijzinnen.com, anders had ik Tegennatuur waarschijnlijk gewoon op de ‘pas verschenen’ tafel laten liggen. Zelfs toen ik eraan begon, had ik nog mijn twijfels. Als je pet ernaar staat een vrijblijvend, efemeer blogje tikken is toch iets van een andere orde dan een voldragen roman publiceren. Mijn andere bedenking gold het feit dat Van Eeten… Lees verder »Tegennatuur

Arrestatie

Beste Sinterklaaskadootje onder €0,25 dat je jezelf of anderen kunt geven? Bij Athenaeum Boekhandel griste ik een promotieuitgave van de toonbank voor Leven & Lot van Vasili Grossman. 30 pagina’s, met de complimenten van uitgeverij Balans. De geschiedenis van een manuscript, heet het. Leven en Lot, waaraan Grossman tien jaar had gewerkt, werd in 1961 door een geschrokken tijdschriftuitgever aan de KGB toegespeeld, waarna een grondige huiszoeking volgde: behalve het… Lees verder »Arrestatie

Gif mengen

Toen ik vijf was, maakten mijn broer en ik gif.*** We woonden destijds in de stad, maar anders zouden we waarschijnlijk ook wel gif hebben gemaakt. We bewaarden het in een verfblik onder iemands huis en we gooiden er alle giftige dingen in die we maar konden bedenken: paddenstoelen, dode muizen, lijsterbessen (die dan misschien niet giftig waren, maar er wel zo uitzagen) en onze pis, die we ophielden om… Lees verder »Gif mengen

Persepolis

Een grafische autobiografie, tekst en tekeningen van een Iraanse vrouw, die ruwweg de periode bestrijkt tussen de val van de Sjah (1979) en haar emigratie in 1994 – wat kan je verwachten? Lepel maar op, het staat er allemaal in: de Revolutie, fundamentalisme, het repressieve bewind, onderdrukking van de vrouw, de oorlog met Saddams Irak (een miljoen doden), de ontberingen en onvrijheid van het dagelijkse leven, de uittocht van intellectuelen… Lees verder »Persepolis

Grauwe dinsdag

De dag na Zwarte Maandag: Grauwe dinsdag. Veel agressieve regenbuien en veel flauwe Fortisgrapjes van mensen voor wie de kredietcrisis even onbegrijpelijk en abstract is als voor mij (hoeveel winkelkarretjes kan je vullen met een miljard euro in coupures van vijf?). Eerst had ik een cursus op de negende verdieping van een vreugdeloze kantoorkolos aan het Jaarbeursplein; daarna wandelde ik even door Hoog Catherijne, waar een opgefokte drukte heerste onder… Lees verder »Grauwe dinsdag

Alleen maar nette mensen

‘Alleen maar nette mensen’ is een in Amsterdam-Zuid gebezigd eufemisme voor ‘er wonen geen allochtonen in mijn straat’. Hoofdpersoon van Robert Vuijsjes gelijknamige roman is de 21-jarige David Samuels, die vastloopt op het traject dat hij zou moeten afleggen om zijn intellectuele, welgestelde joodse milieu niet teleur te stellen: een universitaire studie volgen en trouwen met Naomi, zijn vriendinnetje/ gedoodverfde huwelijkspartner sinds het Barlaeus. Het is een slim, plichtsgetrouw meisje… Lees verder »Alleen maar nette mensen