Ontmoediging?

De parkeerplaats bij Koevlak gaat (net als met de Kerstdagen) dicht op Nieuwjaarsdag, bij wijze van ontmoedigingsbeleid. De Kennemerduinen zelf blijven toegankelijk, met dit verschil dat het koffieafhaalpunt en de toiletten gesloten zijn. Beheerder PWN wil voorkomen ‘dat het te druk wordt’. Te druk voor wie stond er niet bij in het HD (en op de PWN-website vind ik het niet). Maar ‘te druk’? Te druk om de goede oude… Lees verder »Ontmoediging?

Plunderen en lebberen

Het brede spectrum der menselijke emoties en driften die je al dan niet deelt met eerdere generaties – zitten jullie er klaar voor op deze overbodige Derde Kerstdag? Want wat zou onze soort zijn zijn zonder 1) Vluchten voor noodweer 2) Te veel schransen en drinken 3) Vasten 4) Ontberingen 5) Plunderen en 6) Vrijwillig naar slechte kerstfilms kijken? Vanochtend besefte ik ineens dat ik nog nooit geplunderd had (5).… Lees verder »Plunderen en lebberen

Een beetje glitter

Hoe ouder, hoe kleiner de boom. Ik kende deze aloude kerst-wet niet, maar wil hem op gezag van kweker Jaap Bolhuis graag aannemen: jonge gezinnen kopen de grootste bomen. Er staat meer wetenswaardigs in het NRC-interview waar ik dit tegenkwam; zo moet een kweker de winter nabootsen. Dat wil zeggen, je kunt zaden uit dennenappels niet plompverloren in een potje zetten, waarna de ‘natuur’ de rest doet. Bolhuis stopt ze… Lees verder »Een beetje glitter

Rugknuffel

Gisteren (ik had een bank- & buisavondje) kwam na drie of vier reclameblokjes het woord cytokinestorm bij me op. Weten jullie nog, de overreactie van het immuunsysteem, dat teveel giftig cytokine produceert, waardoor nog meer afweercellen worden opgetrommeld, die ook weer cytokine produceren. Enzovoort. Zaten we met eenzaamheid niet in een soortgelijke vicieuze cirkel? Want het gíng maar door in die tv-commercials. Een meedogenloos sentimentbombardement. Alles ademde warmte, sfeer, verbondenheid,… Lees verder »Rugknuffel

Midwinterslingers

Het leven is een feestje maar je moet zelf de slingers ophangen?!?! Ik las het net op een kookwebsite waarheen ik was gevlucht na het wegleggen van de in ellende gemarineerde ochtendkrant: getver, een nieuwe virusvariant in het (amper nog) Verenigd Koninkrijk en de zoveelste doodlijn over Deal of No Deal is verstreken. Nee, van de buitenwereld hoeven we het niet te hebben op deze kortste dag van het jaar.… Lees verder »Midwinterslingers

Ecospots

Lezers die hier komen om te smikkelen en smullen van satire, mag ik vandaag doorverwijzen naar het HD, waar Jaap Timmers twee pagina’s wijdt aan de stichting Tuin van Haarlem. die zich sterk maakt voor het Westelijk Tuinbouwgebied. Jullie weten wel, het onbebouwde strookje tussen de Westelijke Randweg en Elswout (als je een hark, een schoffel en een spade kop aan kont legt weet je ongeveer hoe breed het is).… Lees verder »Ecospots

Ongeruchtmakend interview

Een van de talloze anonieme corona-slachtoffers is de drukbezochte afscheidsreceptie: het drankdoordrenkte ‘level playing field’ van drommen burlende & bluffende mannetjesbobo’s en kirrende & kraaiende carrièrevrouwen (stereotieper en allitererender kan ik het niet maken). Ergens bij de middenstip staat, met rode konen, krampachtig glunderend, de vertrekkende hoogwaardigheidsbekleder. Zo’n receptie was wethouder Merijn Snoek niet gegeven. In plaats daarvan liet hij zich in de Pletterij ondervragen door Richard Stekelenburg. Het gesprek… Lees verder »Ongeruchtmakend interview

Verkeerd bed?

Heeft iemand hier weleens in een ‘verkeerd’ bed gelegen? Nee, wacht, hou jullie verkeerdbedgeheimen liever voor je! Met uitzondering dan van hoogbejaarden die recentelijk in het ziekenhuis lagen, ‘te slecht’ om thuis te wonen, maar ‘te goed’ om daar een bed bezet te mogen houden dat anderen harder nodig hebben. NRC schrijft vanochtend over een leegstaand ziekenhuisgebouw in Voorburg, dat nu provisorisch is ingericht als opvang voor verkeerdebeddenbezetters, oftewel ‘uitbehandelde… Lees verder »Verkeerd bed?

Urk en Rif en twijfel

Dit weekend las ik gefascineerd De ontdekking van Urk van de Vlaamse journalist Matthias Declercq, die zich vrijwillig een half jaar opsloot in het dorp, in een vastberaden poging de bewoners van die unieke gemeenschap te leren kennen. Daartoe bezoekt ‘de Belg’ (zijn bijnaam) elke zondag kerkdiensten van ‘zwaren’ (streng in de leer) of ‘lichten’, werkt een week gruwelijk hard mee met de bemanning van een kotter en waagt zich… Lees verder »Urk en Rif en twijfel

Weerzien

‘Dag Haarlem’ staat vanochtend boven de rubriek ’60 seconden’ in het HD en eronder de blonde dreadlocks van journalist Richard Stekelenburg. Zutphen? Deventer? Salland? Vechtdal? Gaat hij voor de Stentor schrijven?? Mijn gedachten trekken dezer dagen maar in één richting. Maar de aangekondigde transfer / carrièresprong kan met bus 73 worden afgelegd: Richard gaat naar de IJmond-redactie. Een gemis voor Haarlem: ik schreef in 2011 al eens een vriendelijk stukje… Lees verder »Weerzien