Ga naar de inhoud

Amuse

Deze foto kreeg ik toegestuurd door een trouwe Raarlemmer met het bijschrijft ‘Dan woon je pas echt in een gat’. ‘Een prettig uiteinde’ kan ook nog net in deze tijd van het jaar.

Second opinion

Ik heb griep en krijg bezoek van de huisarts. “Zo zo, da’s niet best”, zegt hij terwijl hij de thermometer opbergt. “Dertig graden, krap aan. U hebt hypothermie.” Dertig graden? Dat lijkt me sterk en als mondig patiënt ga ik naar het ziekenhuis voor een second opinion. “Wat een knoeier, die huisarts!” krijg ik te horen. “Hypothermie?! Koorts hebt u, en niet zo’n beetje ook. Zesduizend graden Celsius! U mag… Lees verder »Second opinion

Verstekeling?

Hieronder drie malle berichten uit de plaatselijke pers, plus één item dat ik uit mijn plaatselijke duim zoog. De vraag is, kunnen jullie die nepper ontmaskeren? Is het A, B, C of D? N.B. Ze komen geen van alle uit de krant van één april! A. Wanneer de parkeergarage aan de Raaks wordt gesloopt, voorziet de gemeente Haarlem een nijpend tekort aan parkeerplekken. Het college wil een deel van de… Lees verder »Verstekeling?

X-factor

Zowel ‘Urbi’als ‘Orbi’ gemist, Bea’s Kersttips zowel willens als wetens laten lopen (gelukkig namen meer dan een miljoen Nederburgers de honneurs voor mij waar) en de gloeiende regionale actualiteit rustig laten opstijven als ware het zelf gemaakte griesmeelpudding. Twee hele dagen media-onthouding en dat alles zonder koude kalkoen verschijnselen! Maar vandaag is er voor het Raarlems Dagklad geen ontkomen aan: het is over-tot-de-orde-van-de-dag-dag. Eens te meer blijkt dat Haarlem nooit… Lees verder »X-factor

Oud potje?

Vanochtend mijn schoenen gepoetst. Vraagje: is de geur van Tana schoensmeer (grafiet) de afgelopen 42 jaar echt niet meer veranderd, of had ik gewoon een héél oud potje uit de schoenpoetsdoos gepakt? (Voor het geval de samenstelling inderdaad zo lang ongewijzigd bleef, zou er geen markt zijn voor schoensmeer met een Pastachoca-aroma, of de geur van verse houtsnippers?)

Duo

De liefste ogen die ik ken, heeft de verkoopster van het Straatjournaal bij de Dekamarkt aan het Santpoorterplein. Vijfenvijftig, schat ik haar, en ze komt uit Armenië. Vandaag had ze zich goed dik ingepakt, met wollen muts en das, zodat voor die ogen slechts een smalle strook overbleef. Hoe geraffineerd! Het deed me denken aan een (ongepubliceerde) jeugdzonde van de huisdichteres, ‘De Tram’ : Op een dag was ikin de… Lees verder »Duo

Gelopen Rees?

Wie werkelijk op de hoogte wil blijven van het gekronkel en gekonkel in de plaatselijke slangenkuil (ook bekend als de gemeenteraad) doet er het best aan af en toe te buurten bij het HD of www.haarlemsbouwplannen.nl. Want de websites van de politieke partijen laten het vies afweten als het om de zinderende actualiteit gaat. Neem D66, gisteren in de sleutelrol bij de beslissing over het alternatief voor het Stadskantoor. Fedde… Lees verder »Gelopen Rees?

(Geen arme) sukkel

Hoe lang is ‘sukkel’ (uitgesproken met een zo agressief mogelijke ‘s’) al een scheldwoord – in de zin van ‘stommeling’ of zelfs ‘klootzak’? In de zin van ‘deerniswekkend persoon’ wordt het nog maar spaarzaam gebruikt. Gisteren – wij gingen net eten – ging de bel. Ik trippelde rap de trap af en zag in het donker een forse man staan, die mij energiek een kaartje toestopte. Ik ving iets op… Lees verder »(Geen arme) sukkel

Brandhout (gevraagd?)

Maar liefst acht brieven tot nu toe in het Haarlems Dagblad over het geplande stadskantoor, dat wellicht ongebouwd zou kunnen blijven als het vrijgekomen Belastingkantoor Haarlems 1100 ambtenaren op menswaardige wijze blijkt te kunnen accommoderen. De strekking van alle geplaatste brieven is negatief: ‘ons geld’ wordt over de balk gesmeten, ‘gemeenschappelijke eigendommen’ worden verpatst, wethouder Visser ‘is nu al jaren bezig met geldsmijterij’, etc. Tussen de regels door proef je… Lees verder »Brandhout (gevraagd?)

Siebelink

De reeks ‘Literatuur in de duinen’ is een initiatief van Boekhandel Bloemendaal: psychiater Bram Bakker (auteur van ‘Te gek om los te lopen’) voert gesprekken met schrijvers. Gisteren was er een dubbelprogramma. Voorafgaand aan het hoofdgerecht – AKO-winnaar Jan Siebelink over ‘Knielen op een bed violen’- maakte Lilian Blom, weduwe van Louis Ferron, zich sterk voor diens laatste roman ‘Niemandsbruid’ (een boek waarover ik hier al eerder schreef en dat… Lees verder »Siebelink