Billenknijpen

Ergens in de afgelopen twintig jaar heeft het billenknijpen het in het spraakgebruik gewonnen van het nagelbijten. Wat zegt dat over onze cultuur? Dat we de perfect gecultiveerde nagel zoveel belang toekennen dat we – hoe hoog de spanning ook oploopt – wel linker uitkijken dan er nerveus op te bijten? Terwijl billenknijpen nog iets doet voor de spiertonus / togusspieren… Ik kom erop doordat ik gisteren naar de twaalfde… Lees verder »Billenknijpen

Doorprikken

Zou je (ik ben geen bedrijfskundige) kunnen stellen dat binnen elke organisatie sprake is van een krachtenspel tussen degenen die denken dat alles makkelijker is dan het in werkelijkheid is en anderzijds specialisten in muizenissen en miemeltjes, die in elk prutslootje een potentiële kolkende rivier zien? Niet-lullen-maar-poetsen-types versus ja-maarders? ‘We zien wel waar het schip strandt’ tegenover ‘dat moeten we wel eerst zorgvuldig afkaarten met… en… en…’? Het is een… Lees verder »Doorprikken

Good-igans

Ineens voel ik me onbeschermd, kwetsbaar… Als Haarlemmer. Want na de avondklokrellen van zondag en maandag waren wij gisteren getuige van een ongekend fenomeen: voetbalsupporters uit alle provincies die zich bereid verklaarden de politie versterking te bieden in de strijd tegen de allesverwoestende razernij van de oproerkraaiers. Vergeet alles wat je meende te weten over hooligans. Het zijn blanke pitten in ruwe bolsters, idealisten en weldoeners. In elke F-sider zit… Lees verder »Good-igans

Avondklokrellen

Gebruik VERFkanonnen in plaats van waterkanonnen! Dacht ik, uitkijkend op mijn lege, doodse straat. Ik had net beelden gezien van groepen Haarlemmers die drie kilometer verderop hun lokale #avondklokrellen vierden, onder het motto ‘wat ze in Eindhoven en Rotterdam kunnen, kunnen wij ook’. Een persfotograaf kreeg van dichtbij een steen tegen zijn hoofd gegooid en moest vluchten in een ME-busje; er werden schuttingen uit tuinen gesloopt om vreugdevuren van te… Lees verder »Avondklokrellen

Het laatste woord

Na een wandeling door het Kraansvlak namen we bij Zandvoort de trein terug. Op een bovenleiding zag ik een opvallende zwarte vogel.   Tamelijk fors, tot ik beter keek en zag dat het een duovogel was. Een stelletje, innig… ja, innig wat? Tortelend? Smiespelend? Elkaar veren fatsoenerend? Er trad een plotselinge verwijdering op, ze keken strak voor zich uit. Met zo’n kop van, moet dat nou echt zo? We zouden… Lees verder »Het laatste woord

Slobben en tobben

Minister Slob werkt hard aan een Deltaplan om de coronaschade in het basis- en voortgezet onderwijs te beperken. De leerachterstanden lopen op, examens en Cito-toets naderen… (De Cynirada-redactie: komt ie nu mee, die achterstanden lopen al sinds 1966 op, ontlezing en verdomming konden geen minister tussen Deetman en Bussemaker iets verdommen, ook pre-corona waren er al hele cohorten gymnasiasten die de tafel van zeven niet zonder Texas Instrument konden produceren… Lees verder »Slobben en tobben

Avondklok

Ineens wilde ik gisteren een nachtwandeling gaan maken, nu het nog kan voor de avondklok ingaat. Zo kinderachtig! Want hoe vaak ben ik nog ‘s nachts buiten? En dan, wat is nacht nog in dit land? (zie Donker en Nightwalking) Mijn memorabelste nachtzwalk was zo’n zeven jaar geleden, toen ik op 28 december was uitgenodigd voor een jaarlijks bierfestivalletje in de Haarlemse rivierenbuurt. Met pubquiz en varieté; begonnen als familiegebeuren… Lees verder »Avondklok

Wikken en wegen

We kunnen kort zijn over de toestand: het is allemaal ruk. Prut, flut, kut (met peren). Pet, naatje, (zwaar) balen, bagger, kloten (van de bok), (knap) waardeloos, (3x) nix, knudde (met een rietje). Weinig soeps en sop zonder kool. Doe ik zo recht aan de stemming in het land? In jullie hoofd? En zo ja, moet ik dan mismoedig meemineuren? Door het hier niet over de avondklok te hebben, maar… Lees verder »Wikken en wegen

Sneeuwoogst

Nee, nee, ik ga niet schamperen over de met veel bombarie aangekondigde sneeuwval. Ik geef toe, een blizzard was het niet bepaald – zo een met sneeuwduinen, gestrande automobilisten en bezweken dakgoten. Een iglo bouwen of een volwassen sneeuwpop zat er niet in. Vergeet de arrenslee. Er daalden helaas geen grote, luie vlokken traag naar beneden, aarzelend of ze wel echt wilden; het soort dat je uit de lucht kan… Lees verder »Sneeuwoogst

Grensconflict

Een lijk (overleden, dood, zeg maar) dat dwars over de grens ligt, zodat het bovenlijk / bovenlijf onder andere instanties en wetten valt dan de rest (het overschot, zeg maar). Ik meen me te herinneren dat er in Puckoon van Spike Milligan zo’n scène voorkomt bij de Ierse grens. En – help mij, Mulischianen! – ik dacht dat onze literaire ereburger het thema ook eens heeft gebruikt in een verhaal.… Lees verder »Grensconflict