Ga naar de inhoud

Cultureel compatibel

‘Culturele compatibiliteit met de Nederlandse samenleving’? Zou Thierry die kreet zelf hebben bedacht? Ik kwam ‘m tegen in een overzicht van de verkiezingsprogramma’s rond het thema migratie (Trouw 28-10). Zonder die ‘culturele compatibiliteit’ moet je hier niet aankloppen, is de gedachte. Het zette mij prompt aan het denken over mijn eigen (in)compatibiliteit: ben ik zelf ook niet wat de Engelsen noemen a square peg in a round hole? Of andersom,… Lees verder »Cultureel compatibel

De man op zijn best

Dit is het eerste en laatste deel uit de mini-reeks ‘Mannen op hun best’. De moderne man… Er zit geen statiegeld op; er zijn geen inleverpunten voor; hergebruik stuit op strenge regelgeving vanwege de moeilijk afbreekbare afvalproducten die iedere witte man, toxisch als hij is, tijdens zijn leven opslaat in lever, nieren, hersenen en andere organen. Zie hem daar staan, dat afgebladderde, verschrompelde, overbodige, overvleugelde wezen: links en rechts ingehaald… Lees verder »De man op zijn best

Een zinvol leven?

‘Het leven is zo lelijk en het leven is zo mooi maar eigenlijk is het leven vooral een eindeloos geklooi.’ In deze luchtige filosofie van Lucky Fonz in Zeilmeisje kan ik (lui en gemakzuchtig) me doorgaans prima vinden. En als ik dan voor mijn verjaardag van mijn lieve schoonzus een interview-bundel krijg met de titel Een zinvol leven vat ik het niet persoonlijk op. Dan ben ik heus niet te… Lees verder »Een zinvol leven?

Rob-de-Wijk-gevoel

Mijn innerlijke Rob de Wijk heeft een goede week. Dat klinkt meteen al paradoxaal, want de echte Rob de Wijk heeft nooit een goede week: die leeft bij de gratie van wereldcrises. Op een doorsnee dag vreet Rob massaslachtingen bij het ontbijt, een vuile oorlog voor de lunch en ‘s avonds een bloederig driegangenmenu met seizoenproducten van CNN en Al Jazeera: gijzelingen, coups en grensconflicten. En daarna mag hij als… Lees verder »Rob-de-Wijk-gevoel

Goed bezig

Straatjournaal okt. ’23 Goed bezig! Dat ik dat zo vaak denk tegenwoordig komt door Svetlana. Eind juli liep ik hier in het dorp langs het voormalige bankgebouw waar zestig Oekraïense vluchtelingen tijdelijk zijn gehuisvest. Veel mensen hebben er amper weet van, ondanks dat vier dikke pilaren in het blauw-geel van de Oekraïense vlag zijn beschilderd. Het raam stond er wijd open en ik raakte aan de praat met Loek, een… Lees verder »Goed bezig

Erf

Straatjournaal, sept. ’23 Vroeger had je weduwnaars. Nu nog steeds, maar ‘hij is weduwnaar’ klinkt toch een beetje anachronistisch. Een stramme, pezige man met een huishoudster, omdat hij niet weet waar de theemuts ligt en geen sokken kan stoppen. ‘s Ochtends trekt hij een zwart kostuum aan, stoft het portret van zijn vrouw zaliger af en gaat na een sober ontbijt naar kantoor. De avonden brengt hij ter nagedachtenis aan… Lees verder »Erf

Sallandse Alpen

De vriendelijke glooiingen van de Sallandse Heuvelrug mogen zich verheugen in een stijgende populariteit onder wandelaars en toeristen uit binnen- en buitenland. Minder bekend is dat deze zachte welvingen in het landschap de uitlopers zijn van het Sallandse Hooggebergte, dat slechts door doorgewinterde trekkers kan worden bedwongen. Anderen doen er goed aan die gevaarlijke en onherbergzame streek tegen iedere prijs te mijden. De schaarse bergpassen in dit onbegroeide massief zijn… Lees verder »Sallandse Alpen

Sound of breaking glass

Vandalisme maakt meer kapot dan me lief is, laat daar geen misverstand over bestaan. Maar het kan verkeren. Geboeid en gekneveld afvoeren naar HALT, denk je (moreel verontwaardigd) als je station Zutphen uitloopt en de verbrijzelde glasplaten ziet boven de trap naar de fietsenstalling. Laat die doorgesnoven hooligans (want ik durf te stellen dat het niet is gebeurd na het personeelsuitje van het Fourniturenwinkeltje uit Naaldwijk of de rondleiding van… Lees verder »Sound of breaking glass

Hans Heesen

Stel, dacht ik gisteren (toen ik een boek las waarvan de titel me niet bij wou blijven, van een auteur van wie ik alleen wist dat hij een erg late debutant was) dat we bij nul moesten beginnen. Stel dat alle omslagen van alle Nederlandse romans waren verwijderd, inclusief biootjes en publicatiegeschiedenis en geleerde mensen – letterkundigen & aanhangende literatuurders, recensenten & jury’s – wilden uit die geanonimiseerde leesberg een… Lees verder »Hans Heesen

Samen glunderen

Het idee van een ‘partner’ is dat je het een en ander samen doet. Als het partnerschap van lange duur is, sta je daar vaak niet meer bij stil. Samen eten, samen een ommetje maken, samen naar de dinsdagmarkt – vrees niet, ik ga niet alle gedeelde alledaagsheid in mijn intens burgerlijke bestaan opsommen. Maar samen glunderen in het donker verdient wél een speciale, eervolle vermelding. Zeker na gisteren. Trouwe… Lees verder »Samen glunderen